கொரோனா லாக்டவுன்: கண் மூடிய தேசம்!

0
4

ஹைலைட்ஸ்:

  • சாலைகள் காலையில் பாலைவனமாகவும், இரவில் சுடுகாடாகவும் காட்சியளித்தன
  • மக்கள் பாதங்களை முத்தமிட்டுக் கொண்டிருந்த கடல் அலைகள் அவற்றை தேடி ஏமாற்றத்துடன் பின்வாங்கியது
  • இந்திய தேசம் தனது கண்களை மூடியது

உலக நாடுகள் பலவற்றிலும் தனது தடத்தை பதித்து அந்த நாடுகளை அலற விட்ட , தன்னுடைய சிறகை விரித்து இந்தியாவில் கடந்த ஜனவரி மாதம் நுழைந்தது. முதலில் இந்த வைரஸின் தாக்கம் எப்படி இருக்கும், அது எந்த மாதிரியான வைரஸ் என்பது மற்ற நாடுகளை போன்று நமக்கும் தெரியாமல்தான் இருந்தது. ஏன், எதிர்கட்சிகள் பலவும் எச்சரிக்கை விடுத்தும் ஆளும் அரசுக்கே அது தெரியாமல் புதிதாகத்தான் இருந்தது.

இதனை கட்டுப்படுத்த கடந்த ஆண்டு மார்ச் மாதம் இதே நாளில் நாடு முழுவதும் முடக்கப்பட்டது. அதற்கு என்றும் பெயரிடப்பட்டது. சுனாமி, கனமழை வெள்ளம் உள்ளிட்ட இயற்கை பேரிடர்களுக்கு மட்டுமே பழகி போயிருந்த நமக்கு புரியாத புதிராகவே இருந்தது இந்த கொரோனா எனும் பேரிடர். தொட்டால் பரவும் என்பதால் கூடுதல் பீதிக்குள்ளாகியிருந்தோம். இரண்டு நாட்கள், மூன்று நாட்கள் என 144 தடையுத்தரவு போன்ற ஊரடங்குக்கு மட்டுமே பழகியிருந்த நமக்கு, பொது முடக்கம் என்பது சற்றே வித்தியாசமாக இருந்தது. ஏதோ ஒரு வார காலம் விடுமுறை என்பது போல, மாணவர்களும், அரசு, தனியார் நிறுவன ஊழியர்களும் தங்களது சொந்த ஊர்களுக்கு செல்லத் துவங்கினர்.

அத்தியாவசிய தேவைகளுக்கான சேவைகள் தவிர பிற சேவைகள் முடக்கப்பட்டன. நகரங்களில் பரபரப்பாக இயங்கிக் கொண்டிருந்த சாலைகள் காலையில் பாலைவனமாகவும், இரவில் சுடுகாடாகவும் காட்சியளித்தன. மக்கள் மனதில் மட்டும் கொரோனா அலை அடித்துக் கொண்டிருக்க தெருவெங்கும் நிசப்தமானது. மக்கள் பாதங்களை முத்தமிட்டுக் கொண்டிருந்த கடல் அலைகள் அவற்றை தேடி ஏமாற்றத்துடன் பின்வாங்கியது. இந்திய தேசம் தனது கண்களை மூடியது.

திடீரென அறிவிக்கப்பட்ட பொது முடக்கத்தால் பல கோடி மக்கள் வார்த்தைகளால் விவரிக்க முடியாத இன்னல்களுக்கு ஆளாகினர். பொது முடக்கம் அடுத்தடுத்து நீட்டிக்கப்பட்டதால், அன்றாட ஊதியம், சாப்பாடு உள்ளிட்ட அடிப்படை தேவைகள் கிடைக்காமல் பாதிப்புக்கு உள்ளாகிய அவர்கள், சாலைகளில் நடந்து சென்ற அவலங்களையும், செல்லும் வழியிலேயே அவர்கள் மாண்டதையும் தொலைக்காட்சிகளின் வாயிலாக பார்த்தோம். மூன்று வேலை உணவு கிடைக்கும் ஒருவரால் அவர்களது வேதனையை புரிந்து கொள்வது சற்றே கடினம்தான்.

பொது முடக்கம்

பொது முடக்கம்

பொருளாதாரம் முடக்கப்பட்டதால் பல கோடி மக்கள் வேலையின்றி தவிக்கும் நிலை ஒருபுறம் இருக்க, ஊதிய பிடித்தமும் ஆட்குறைப்பும் பெரு நிறுவனங்களால் செயல்படுத்தப்பட்டன. ஊழியர்கள் தாங்களாகவே ராஜினாமா செய்ய வற்புறுத்தப்பட்டனர். வீட்டில் இருந்து வேலை பார்ப்பது சுகம் என்று எண்ணிக் கொண்டிருந்த அதே மக்கள், வேலை நேரத்தை தாண்டி கசக்கி பிழியப்பட்டனர்.

மாதக்கணக்கில் அறிவிக்கப்பட்ட பொது முடக்கம் காரணமாக கணவன், மணைவிக்குள் பிரச்சினை ஏற்பட்டு குடும்ப வன்முறை அதிகரித்தது. மாலை நேரங்களில் மட்டுமே தொந்திரவுகளுக்கு உள்ளான இல்லத்தரசிகள், நாள் முழுவதும் பிரச்சினைகளை சந்தித்தனர். வீட்டில் இருக்கும் குழந்தைகள், கணவர், முதியோர் என அனைவருக்கும் சேவை செய்து ஓய்வறியாமல் போயினர்.

கொரோனா தடுப்பு நடவடிக்கையில் முன்களப் பணியாளார்களாக மருத்துவர்கள், செவிலியர்கள், தூய்மை பணியாளர்கள், காவல்துறையினர் இருந்தனர். அவர்களும் கொரோனா தொற்றால் பாதிக்கப்பட்டு சிலர் உயிரிழந்த போது, அவர்களுக்காக கைதட்டி, விளக்கேற்றிய அதே மக்கள், அந்த உடல்களை அடக்கம் செய்ய விடாமல் ஆர்ப்பாட்டத்தில் ஈடுபட்டனர்.

பணி இடத்தில் மிடுக்காக இருந்த மனிதர்கள், கொரோனா வார்டில் அரைகுறை சுய நினைவுடன் அலங்கோலமாக ஏதோ உளறிக் கொண்டு பரிதாபமாக காட்சியளித்தனர். தொற்றின் காரணமாக இறந்தவர்களின் முகங்களை கடைசியாக ஒருமுறை பார்க்க முடியாமல் தூரத்திலேயே நின்று கண்ணீர் சிந்தும் நிலைக்கும் தள்ளப்பட்டோம். அனைவரது மனதுக்குள்ளும் ஒருவித அச்சம் நிலவியது. அந்த அச்சம் இன்றும் குறையவில்லை.

தற்போது தளர்வுகள் அளிக்கப்பட்டு புதிய இயல்பு வாழ்க்கையில் நாம் அடியெடுத்து வைத்திருக்கிறோம். கொரோனாவுக்கு தடுப்பூசு ஒருபக்கம் போடப்பட்டு வந்தாலும், குறைந்து வந்த கொரோனா தொற்று கடந்த சில நாட்களாக மீண்டும் அதிகரித்து வருகிறது.

கொரோனாவுடன் நாம் வாழப் பழகிக் கொள்ள வேண்டும் என்று நிபுணர்களும், அதிகாரிகளும் ஆலோசனை தெரிவித்துள்ளனர். முகக்கவசம் அணிவது, சரீர இடைவெளி என நம்மை பாதுகாப்பாக வைத்துக் கொள்வதுடன், மற்றவர்களையும் பாதுகாப்பாக வைத்துக் கொள்ள வேண்டியது இந்த தருணத்தில் நம் ஒவ்வொருவருக்கும் இருக்கும் கடமையாகும்.

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here